Βλαδιμηρος Βουρβαχιδης
Ένα Βαρύ Πέπλο Θλίψης Καλύπτει τα Κοκκινοχώρια
Μια ανείπωτη τραγωδία εκτυλίσσεται τις τελευταίες ώρες στην ελεύθερη επαρχία Αμμοχώστου. Η τοπική κοινωνία στο Φρέναρος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Ένας συμπολίτης μας βιώνει τον απόλυτο εφιάλτη. Το βάρος στη συνείδησή του είναι ασήκωτο. Οι γείτονες μιλούν για έναν άνθρωπο σκιά του εαυτού του. Δεν πρόκειται για κάποιο θανατηφόρο δυστύχημα. Ούτε για κάποια οικονομική καταστροφή που τον γονάτισε. Είναι κάτι βαθύτερο που αγγίζει την τιμή και την υπόληψή του.
Το κακό χτύπησε την πόρτα του 43χρονου οικογενειάρχη ξαφνικά. Η καθημερινότητα τον παρέσυρε στη δίνη της. Το μυαλό του θόλωσε από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις. Η μοιραία στιγμή πέρασε χωρίς να το αντιληφθεί κανείς. Τώρα, οι τύψεις τον κατατρώγουν σαν σαράκι. Οι φίλοι του προσπαθούν μάταια να τον παρηγορήσουν. Εκείνος όμως παραμένει αμίλητος και σκυθρωπός στο μπαλκόνι του. Το βλέμμα του είναι καρφωμένο στο κενό.
Η Μοιραία Ημερομηνία και η Κοινωνική Κατακραυγή
Όλα ξεκίνησαν όταν ο ήρωας της ιστορίας μας κοίταξε το ημερολόγιο. Ο χρόνος πάγωσε απότομα εκείνη τη στιγμή. Συνειδητοποίησε με τρόμο το τραγικό του λάθος. Είχε αμελήσει το ιερό του καθήκον προς την πατρίδα. Ξέχασε να παρουσιαστεί ως έφεδρος στην προγραμματισμένη άσκηση. Το φύλλο πορείας είχε θαφτεί κάτω από τιμολόγια. Η Εθνική Φρουρά τον περίμενε μάταια στο πεδίο βολής. Αυτός όμως βρισκόταν αμέριμνος στο γραφείο του.
Η αντίδρασή του ήταν άμεση και σπαρακτική. Δεν προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από δικαιολογίες. Αντίθετα, επέλεξε τον δρόμο της δημόσιας εξομολόγησης. Ανάρτησε στο Facebook ένα κείμενο ποταμό. Μια κατάθεση ψυχής που ραγίζει και πέτρες. Ζητά συγχώρεση από τους συμπολεμιστές του. Αισθάνεται πως πρόδωσε τα ιδανικά της φυλής. Η ανάρτηση έγινε αμέσως viral στην κοινότητα.
Συγκεκριμένα, ο 43χρονος έγραψε με τρεμάμενα ψηφιακά χέρια:
«Συγχωρέστε με αδέρφια, πνίγομαι από την ντροπή. Το μυαλό μου κόλλησε στη δουλειά και ξέχασα το χακί. Νιώθω λιγότερο Έλληνας, λιγότερο άντρας σήμερα. Πώς να αντικρίσω τον Διοικητή μου στα μάτια; Πώς να δω τους σειράδες μου που ίδρωσαν χωρίς εμένα; Η πατρίδα με κάλεσε κι εγώ ήμουν απών. Δεν υπάρχει δικαιολογία για τέτοιο έγκλημα καθοσιώσεως. Το βάρος είναι τεράστιο και η ντροπή μου αβάσταχτη».
Αιτήματα Αυτοτιμωρίας και Αμηχανία στο Στρατόπεδο
Η ιστορία όμως δεν τελειώνει στην ψηφιακή μεταμέλεια. Ο 43χρονος προχώρησε σε πράξεις απελπισίας. Επικοινώνησε αμέσως με τη μονάδα επιστράτευσης. Οι αξιωματικοί δεν πίστευαν στα αυτιά τους. Δεν ζήτησε απαλλαγή λόγω φόρτου εργασίας. Αντιθέτως, απαίτησε την παραδειγματική του τιμωρία. Ζήτησε να παρουσιαστεί τρεις φορές αντί για μία. Θέλει να ξεπλύνει το άγος της απουσίας του.
Επιπλέον, προέβη σε ένα αίτημα που σόκαρε τους πάντες. Ζήτησε εγγράφως να αναλάβει τη σκοπιά «Πύλη 2-4» το ξημέρωμα. Επιθυμεί τη δύσκολη βάρδια του επόμενου μήνα. Θέλει να νιώσει την υγρασία και το κρύο. Μόνο έτσι πιστεύει πως θα εξιλεωθεί πραγματικά. Ένας μάρτυρας μέσα από το στρατόπεδο δηλώνει:
«Δεν έχουμε ξαναδεί τέτοιο πράγμα στα χρονικά. Συνήθως μας φέρνουν χαρτιά από γιατρούς για μέση. Αυτός παρακαλούσε κλαίγοντας για επιπλέον υπηρεσίες. Ζητούσε να του δώσουμε το πιο σκουριασμένο G3. Ήθελε να καθαρίσει μόνος του τα μαγειρεία. Είμαστε όλοι σοκαρισμένοι με τον ζήλο του».
Το ΓΕΕΦ εξετάζει πλέον σοβαρά την περίεργη αυτή περίπτωση. Οι επιτελείς βρίσκονται σε πρωτοφανή αμηχανία. Ο κανονισμός δεν προβλέπει εθελοντική εξόντωση εφέδρου. Ωστόσο, η επιμονή του 43χρονου είναι συγκινητική. Ίσως γίνει παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους. Η κοινότητα στο Φρέναρος περιμένει τις εξελίξεις. Ο ίδιος παραμένει κλεισμένος στο σπίτι του.
Περισσότερα σε λίγο…
