Γεώργιος Hersh
Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι
Υπήρξε μια περίοδος – όχι και τόσο μακρινή – που η κυπριακή τηλεόραση δεν ήταν απλώς «κάτι που παίζει στο background». Ήταν συνήθεια, ατάκα, ραντεβού στο σαλόνι. Από το 2014 μέχρι και το 2018, η μικρή οθόνη στην Κύπρο μας χάρισε στιγμές που έμειναν: αυθόρμητες, αστείες, αμήχανες, αληθινές. Στιγμές που έγιναν memes πριν μάθουμε καν τι σημαίνει meme.
Αυτό το αφιέρωμα είναι ένα μικρό ταξίδι πίσω στον χρόνο. Για όσους τα έζησαν, αλλά και για όσους τα ανακαλύπτουν τώρα – συνήθως μέσα από YouTube links που κυκλοφορούν ακόμα από κινητό σε κινητό.
2014 – Η χρονιά που «έπαιξε» πολύ αυθορμητισμό
Το 2014 η κυπριακή τηλεόραση θύμιζε περισσότερο… σπίτι. Πρωινάδικα με ατάκες που δεν γράφτηκαν ποτέ σε autocue, ζωντανές συνδέσεις που ξέφευγαν, παρουσιαστές που μιλούσαν όπως μιλούσε ο κόσμος στην καφετέρια.
Ήταν η εποχή που μια απλή φράση, ένα βλέμμα ή ένα λάθος μπορούσε να γίνει viral μέσα σε λίγες ώρες – χωρίς καν να το ξέρουν όσοι το είπαν.
2015 – Όταν η τηλεόραση έγινε λαϊκό φαινόμενο
Το 2015 ήταν η χρονιά που η κυπριακή τηλεόραση άρχισε να «συζητιέται» περισσότερο απ’ ό,τι να παρακολουθείται σιωπηλά. Ριάλιτι, εκπομπές γνώμης, αλλά και απλές καθημερινές στιγμές έβγαιναν εκτός στούντιο και συνέχιζαν τη ζωή τους στο διαδίκτυο.
Ατάκες που ακούστηκαν μια φορά, αλλά επαναλήφθηκαν για χρόνια. Πρόσωπα που έγιναν γνωστά όχι επειδή το προσπάθησαν – αλλά επειδή απλώς ήταν ο εαυτός τους.
2016 – Η χρονιά των memes πριν τα memes
Το 2016 μπορούμε άνετα να το πούμε η χρονιά που η κυπριακή τηλεόραση «έδωσε υλικό». Από σοβαρές συζητήσεις που πήραν απρόσμενη τροπή, μέχρι τηλεφωνικές παρεμβάσεις και συνεντεύξεις που ξέφυγαν εντελώς από το πλάνο.
Ήταν η εποχή που όλοι έλεγαν:
«Εν να το βάλουν στο YouTube τούτο».
Και φυσικά… το έβαζαν.
2017 – Όταν η τηλεόραση συναντά τα social media
Το 2017 τίποτα πια δεν έμενε μόνο στην τηλεόραση. Ό,τι λεγόταν στο στούντιο συνέχιζε την πορεία του στο Facebook, στο Twitter και στα σχόλια.
Παρουσιαστές, καλεσμένοι και απλοί πολίτες έγιναν πρωταγωνιστές επειδή μίλησαν αυθόρμητα, έντονα, ή απλώς… πολύ κυπριακά. Ήταν η χρονιά που η τηλεόραση άρχισε να βλέπει τον εαυτό της μέσα από τα clips.
2018 – Το τέλος μιας αθώας εποχής
Το 2018 μοιάζει σήμερα σαν το κλείσιμο ενός κύκλου. Η τηλεόραση είχε πια αλλάξει, αλλά ακόμα κρατούσε κάτι από τη γοητεία της προηγούμενης δεκαετίας.
Λίγο πριν όλα γίνουν πιο «στημένα», πιο προσεκτικά, πιο φιλτραρισμένα, είδαμε στιγμές που θύμιζαν γιατί αγαπήσαμε την κυπριακή τηλεόραση: γιατί ήταν αληθινή, με τα καλά και τα στραβά της.
Δεν είναι απλώς αστεία βίντεο. Είναι μικρά κομμάτια της σύγχρονης κυπριακής κουλτούρας. Είναι η γλώσσα, η νοοτροπία, το χιούμορ και η αυθορμησία μιας εποχής που πέρασε – αλλά δεν ξεχάστηκε.
Για τους παλιούς, είναι νοσταλγία.
Για τους νεότερους, είναι μάθημα: έτσι μιλούσαμε, έτσι γελούσαμε, έτσι ήμασταν.
Και ευτυχώς… το YouTube τα θυμάται όλα.
