ΑΓΡΙΟ ΞΥΛΟ στην Πάφο με Λευκωσιάτες Τουρίστες

Πάφος – Σκηνές που θύμιζαν κινηματογραφική ταινία εκτυλίχθηκαν το βράδυ της Δευτέρας σε γνωστή παραδοσιακή ταβέρνα της Πάφου, με πρωταγωνιστές μια παρέα Λευκωσιατών τουριστών και δεκάδες έκπληκτους θαμώνες.

Η βραδιά είχε ξεκινήσει ιδανικά. Τα κάρβουνα έκαιγαν, οι κεφτέδες έβγαιναν αχνιστοί από την κουζίνα, τα ποτήρια γέμιζαν συνεχώς με κρασί και η ορχήστρα έπαιζε χαμηλόφωνα παλιά κυπριακά τραγούδια. Τίποτα δεν προμήνυε ότι μέσα σε λίγα λεπτά η ταβέρνα θα μετατρεπόταν σε πεδίο μάχης.

Λίγο πριν φτάσουν οι τελευταίες παραγγελίες, ένας σερβιτόρος πλησίασε το τραπέζι των επισκεπτών για να σημειώσει ένα μικρό επιπλέον αίτημα.

Αυτό που άκουσε τον έκανε να παγώσει.

Έμεινε να κοιτάζει τους πελάτες για μερικά δευτερόλεπτα χωρίς να μπορεί να μιλήσει. Έπειτα γύρισε αργά προς την κουζίνα, μπήκε μέσα και ψιθύρισε κάτι στο αυτί του μάγειρα.

Ο μάγειρας άφησε αμέσως τη σπάτουλα.

Έβγαλε την ποδιά του, σκούπισε τα χέρια του σε μια πετσέτα, πήρε μια βαθιά ανάσα και βγήκε αργά στην αίθουσα.

Πλησίασε το τραπέζι.

«Συγγνώμη… μπορείτε να το επαναλάβετε;» ρώτησε ήρεμα.

Οι Λευκωσιάτες χαμογέλασαν και επανέλαβαν το αίτημά τους, πιστεύοντας πως ο άνθρωπος απλώς δεν είχε ακούσει καλά.

Ο μάγειρας έμεινε να τους κοιτάζει για λίγα δευτερόλεπτα. Έκλεισε τα μάτια, έγνεψε αργά καταφατικά και επέστρεψε στην κουζίνα χωρίς να πει λέξη.

Τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα ξαναβγήκε.

Αυτή τη φορά τον ακολουθούσαν ο ψήστης, οι δύο βοηθοί της κουζίνας, η λαντζιέρισσα, ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας και μια γιαγιά που μέχρι εκείνη τη στιγμή τύλιγε κουπέπια.

Κανείς δεν μιλούσε.

Ολόκληρη η ταβέρνα είχε βυθιστεί σε απόλυτη σιωπή.

Ένας ηλικιωμένος από το πίσω τραπέζι ψιθύρισε μόνο:

«Εν να γίνει κακό…»

Και έγινε.

Μέσα σε δευτερόλεπτα επικράτησε πανδαιμόνιο. Καρέκλες αναποδογύρισαν, τραπέζια μετακινήθηκαν, πιάτα έσπασαν, γροθιές έπεσαν και οι πιο θερμόαιμοι πιάστηκαν στα χέρια. Κάποιοι προσπαθούσαν να χωρίσουν τους εμπλεκόμενους, άλλοι φώναζαν «ηρεμήστε ρε κουμπάροι», ενώ ένας μουσικός συνέχισε να παίζει μπουζούκι σαν να μη συνέβαινε απολύτως τίποτα. Όταν η κατάσταση εκτονώθηκε, υπήρχαν σπασμένα πιάτα παντού, σκισμένα πουκάμισα, αναποδογυρισμένα τραπέζια και αρκετές ματωμένες μύτες.

Χρειάστηκε αρκετή ώρα μέχρι να αποκαλυφθεί στους υπόλοιπους θαμώνες τι ήταν αυτό που είχε προκαλέσει όλη αυτή την καταστροφή.

Η παρέα των Λευκωσιατών είχε ζητήσει…

κέτσαπ για τους κεφτέδες.

Ο μάγειρας στάθηκε για λίγα δευτερόλεπτα ακίνητος, κοίταξε τους Λευκωσιάτες στα μάτια και είπε με σπασμένη φωνή:

«Δεν με πονά που ζητήσατε κέτσαπ… με πονά που μεγαλώσαμε στην ίδια χώρα και φτάσαμε ως εδώ.»

Έπειτα γύρισε αργά προς την κουζίνα, χωρίς να πει άλλη λέξη.

Περισσότερα σε λίγο…