Βλαδιμηρος Βουρβαχιδης
Μια ιδιότυπη αλλά απολύτως μετρήσιμη παγκόσμια πρωτιά καταγράφεται πλέον επίσημα στο όνομα της Πάφου, προσθέτοντας ένα ακόμη κεφάλαιο στη μακρά ιστορία μιας πόλης που συχνά βρίσκεται στο σταυροδρόμι ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το παράδοξο του σύγχρονου κόσμου. Η Πάφος, γνωστή για την πολιτιστική της κληρονομιά, τα αρχαιολογικά της στρώματα και τον διαχρονικό της ρόλο στην Ανατολική Μεσόγειο, καταφέρνει αυτή τη φορά να διακριθεί σε έναν τομέα που ελάχιστοι θα περίμεναν, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.
Η διάκριση αυτή δεν αφορά την αισθητική, ούτε τον τουρισμό, ούτε την ιστορία. Αφορά τους αριθμούς, τη γεωμετρία του αστικού χώρου και την ανθρώπινη ανάγκη για οριοθέτηση, στήριξη και προστασία. Αφορά την υλική υπόσταση της πόλης, εκεί όπου το μέταλλο συναντά το έδαφος και η πρακτικότητα υπερισχύει του συμβολισμού. Σε μια εποχή όπου οι πόλεις αξιολογούνται με δείκτες βιωσιμότητας, πληθυσμιακής πυκνότητας και ψηφιακής ωριμότητας, η Πάφος εισέρχεται στον παγκόσμιο χάρτη με έναν δείκτη καθαρά απτό.
Σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία, η Πάφος κατέχει την παγκόσμια πρωτιά στον αριθμό ανοξείδωτων πασσάλων εντός των διοικητικών της ορίων. Ο συνολικός αριθμός ανέρχεται στους 16.923 ανοξείδωτους πασσάλους, τοποθετημένους σε δρόμους, πεζοδρόμια, πλατείες και αστικούς άξονες. Με δεδομένο ότι η έκταση του Δήμου Πάφου υπολογίζεται σε περίπου 23 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η αναλογία φτάνει τους 736 πασσάλους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, αριθμός που δεν έχει καταγραφεί σε καμία άλλη πόλη διεθνώς.
Για λόγους σύγκρισης, στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης βρίσκεται η Βαρκελώνη με 11.480 πασσάλους (περίπου 320 ανά τ.χλμ.), ακολουθεί το Τόκιο με 10.950 (165 ανά τ.χλμ.), το Παρίσι με 9.870 (94 ανά τ.χλμ.), το Μιλάνο με 8.600 (240 ανά τ.χλμ.), το Άμστερνταμ με 7.920 (190 ανά τ.χλμ.), η Νέα Υόρκη με 7.500 (90 ανά τ.χλμ.), το Λονδίνο με 7.100 (85 ανά τ.χλμ.), η Σιγκαπούρη με 6.980 (105 ανά τ.χλμ.) και το Βερολίνο με 6.400 (72 ανά τ.χλμ.).
Η πρωτιά της Πάφου, πέρα από τους αριθμούς, λειτουργεί και ως καθρέφτης μιας σύγχρονης αστικής φιλοσοφίας: της εμμονής στην τάξη, της ανάγκης για έλεγχο του δημόσιου χώρου και της λεπτομερειακής παρέμβασης στην καθημερινότητα. Μια πόλη μικρή σε μέγεθος, αλλά τεράστια σε πυκνότητα αποφάσεων, που αποδεικνύει ότι ακόμη και το πιο ταπεινό αντικείμενο μπορεί να τη φέρει στην κορυφή του κόσμου.
