Βλαδιμηρος Βουρβαχιδης
Σε κατάσταση πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας δηλώνει ότι βρίσκεται ο Αίαντας, ενόψει της αυριανής διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Πολιτισμού στη Λευκωσία, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα πως «ό,τι κι αν γίνει, είναι έτοιμος».
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ο Αίαντας έχει ήδη πλυθεί, γυαλιστεί και γεμίσει μέχρι πάνω, ενώ πέρασε και από σύντομη ψυχολογική προετοιμασία, ώστε να μπορέσει να διαχειριστεί συνθήματα, πανό και έντονη καλλιτεχνική αγανάκτηση. Το υδροβόλο έχει ελεγχθεί, οι πιέσεις είναι κανονικές και το νερό χαρακτηρίζεται «ουδέτερης θερμοκρασίας, χωρίς πολιτιστικές προκαταλήψεις».
Αστυνομικές πηγές τονίζουν ότι η παρουσία του είναι καθαρά προληπτική και δεν σημαίνει ότι αναμένεται ένταση, αλλά «ποτέ δεν ξέρεις πότε ένα ειρηνικό σύνθημα μπορεί να ακουστεί λίγο πιο παθιασμένα απ’ όσο πρέπει».
Ο ίδιος ο Αίαντας, σε ανεπίσημη δήλωσή του, φέρεται να ανέφερε ότι «δεν έχει τίποτα με την τέχνη, τον πολιτισμό ή τους καλλιτέχνες», αλλά αν χρειαστεί «θα κάνει τη δουλειά του με επαγγελματισμό και ίσια ρίψη».
Την ίδια ώρα, οι διοργανωτές της διαμαρτυρίας δηλώνουν ότι η κινητοποίηση θα είναι ειρηνική, πολιτισμένη και χωρίς εκπλήξεις, με μοναδικό ερωτηματικό να παραμένει το αν ο Αίαντας θα φύγει αύριο βράδυ χωρίς να νιώσει χρήσιμος.
Η κατάσταση θα επανεκτιμηθεί αύριο το απόγευμα, ανάλογα με τη συμμετοχή, τη διάθεση του κόσμου και το αν ο Αίαντας αποφασίσει ότι «ήταν απλώς μια ωραία έξοδος».
Για τους λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού να αναφέρουμε πως ο Αίαντας δεν είναι απλώς ένα μηχάνημα, είναι η υλική απόδειξη ότι η κοινωνία, όταν αγχώνεται, απαντά με μέταλλο, βάρος και πίεση. Χτισμένος πάνω σε βαρέως τύπου σασί, κουβαλά όχι μόνο τόνους νερού και θωράκισης, αλλά και την αγωνία της τάξης απέναντι στο απρόβλεπτο. Ο ισχυρός κινητήρας του δεν σχεδιάστηκε για ταχύτητα· σχεδιάστηκε για επιμονή. Για να προχωρά αργά, σταθερά, με τη βεβαιότητα ότι δεν χρειάζεται να βιαστεί, γιατί ο χρόνος δουλεύει υπέρ του.
Η θωράκισή του λειτουργεί σαν υπαρξιακή πανοπλία. Μεταλλικά πάνελ, ενισχυμένα τζάμια και πλέγματα δεν προστατεύουν μόνο το πλήρωμα· προστατεύουν την ιδέα ότι η απόσταση ανάμεσα στον άνθρωπο και την εξουσία πρέπει να παραμένει ασφαλής. Τα παράθυρα δεν είναι για να βλέπεις, αλλά για να παρατηρείς χωρίς να αγγίζεσαι. Να υπάρχεις χωρίς να εκτίθεσαι. Τα βαρέως τύπου ελαστικά πατούν την άσφαλτο με την αδιαφορία ενός όντος που ξέρει πως, ό,τι κι αν συμβεί γύρω του, εκείνο θα παραμείνει όρθιο.
Στην οροφή, το υδροβόλο σύστημα υψηλής πίεσης στέκει σαν φιλοσοφικό επιχείρημα. Το νερό, σύμβολο ζωής και κάθαρσης, μετατρέπεται σε εργαλείο πειθούς. Η πίεση ρυθμίζεται, όπως ρυθμίζεται και η ανοχή της κοινωνίας: λίγο στην αρχή, περισσότερο αν χρειαστεί. Οι δεξαμενές μεγάλης χωρητικότητας θυμίζουν ότι η υπομονή μπορεί να είναι ανεξάντλητη, αρκεί να έχεις προβλέψει αρκετό απόθεμα.
Οι κάμερες και τα συστήματα παρακολούθησης δεν υπάρχουν απλώς για επιχειρησιακούς λόγους. Είναι το βλέμμα του Αίαντα, ένα βλέμμα πανταχού παρόν, που βλέπει χωρίς να συμμετέχει. Καταγράφει, θυμάται, αλλά δεν συγκινείται. Ο φωτισμός του, έντονος και αμείλικτος, μετατρέπει τον δημόσιο χώρο σε σκηνή, όπου όλοι γνωρίζουν ότι παίζουν έναν ρόλο, ακόμη κι αν δεν το επέλεξαν.
Στο εσωτερικό, η καμπίνα δεν είναι χώρος άνεσης αλλά χώρος ελέγχου. Κουμπιά, μοχλοί και οθόνες συνθέτουν ένα περιβάλλον όπου η ανθρώπινη απόφαση μεταφράζεται άμεσα σε μηχανική πράξη. Εκεί, η σκέψη γίνεται πίεση, η εντολή γίνεται ροή, και η αμφιβολία δεν έχει θέση.
Τελικά, ο Αίαντας είναι ένα όχημα που υπάρχει για να μην χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί. Η ίδια του η παρουσία είναι το μήνυμα. Ένα κινούμενο παράδοξο: γεμάτο δύναμη, σχεδιασμένο για σύγκρουση, αλλά ελπίζει πάντα να φύγει όπως ήρθε — γεμάτο, ακέραιο και ελαφρώς απογοητευμένο που δεν χρειάστηκε να αποδείξει ποιος είναι.
