Βλαδιμηρος Βουρβαχιδης
Στις πολυτελείς αίθουσες του εμβληματικού οικοδομήματος στον Λόφο της Προεδρίας, εκεί όπου οι αποφάσεις καθορίζουν τη μοίρα του δύσμοιρου αυτού τόπου, εκτυλίχθηκαν σκηνές που θυμίζουν αρχαία τραγωδία αναμεμειγμένη με φαρσοκωμωδία. Οι υψηλοί προσκεκλημένοι κατέφθαναν ο ένας μετά τον άλλο, φορώντας το πιο αστραφτερό τους χαμόγελο και τα ακριβότερα κοστούμια τους, περιμένοντας με ανυπομονησία τη στιγμή που η παραδοσιακή βασιλόπιτα θα έκανε την εμφάνισή της. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη από την αρχή, καθώς οι πολιτικοί αρχηγοί και οι παρατρεχάμενοι του συστήματος αντάλλασσαν δηκτικά βλέμματα, αναρωτώμενοι αν η τύχη θα χαμογελούσε σε κάποιον που πραγματικά έχει ανάγκη από πολιτική επιβίωση.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, κρατώντας το μαχαίρι με μια επιδεξιότητα που θα ζήλευαν ακόμη και οι καλύτεροι χειρουργοί της χώρας, ξεκίνησε την ιερή διαδικασία της κοπής των κομματιών με τρομερή προσήλωση. Κάθε κίνηση του Προέδρου παρακολουθείτο από δεκάδες μάτια, ενώ οι φωτογράφοι και οι εικονολήπτες προσπαθούσαν να απαθανατίσουν την ιστορική στιγμή που το μέταλλο θα συναντούσε το ζυμάρι, δημιουργώντας μια αίσθηση εθνικής ανάτασης. Οι ψίθυροι στις γωνίες της αίθουσας έδιναν και έπαιρναν, με κάποιους να στοιχηματίζουν κρυφά πως το χρυσό νόμισμα ήταν ήδη προορισμένο για συγκεκριμένα χέρια που στηρίζουν την κυβερνητική σταθερότητα με κάθε κόστος.
Η αγωνία έφτασε στο κατακόρυφο όταν τα πιάτα άρχισαν να μοιράζονται στους παρευρισκόμενους, οι οποίοι έψαχναν με μανία μέσα στο γλυκό, ελπίζοντας να νιώσουν την αντίσταση του σκληρού αντικειμένου ανάμεσα στα εορταστικά εδέσματα.
Κάποιοι μάλιστα υποστήριζαν με χιούμορ πως η πίτα ήταν πιο σκληρή και από τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, προκαλώντας πικρά γέλια σε όσους γνωρίζουν το παρασκήνιο των συνομιλιών που διεξάγονται πίσω από τις κλειστές πόρτες. Η διαδικασία συνεχιζόταν με μια τυπικότητα που θα μπορούσε να αποκοιμίσει ακόμη και τον πιο ένθερμο οπαδό της κυπριακής γραφειοκρατίας, ενώ τα βλέμματα όλων ήταν καρφωμένα πάνω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όταν τελικά ακούστηκε ο χαρακτηριστικός ήχος του μετάλλου στο πιάτο, η σιωπή που ακολούθησε ήταν σχεδόν εκκωφαντική, καθώς όλοι στράφηκαν προς το μέρος του ανθρώπου που κρατούσε το τυχερό κομμάτι της βραδιάς. Με κομμένη την ανάσα και τα χέρια να τρέμουν από μια ανεξήγητη συγκίνηση, ο νικητής αποκάλυψε το φλουρί, το οποίο τελικά δεν κατέληξε σε κανέναν υπουργό, αλλά στον επαγγελματία χειροκροτητή υψηλών προδιαγραφών, που είχε προσληφθεί για να αποθεώνει τις ομιλίες προ ημερών.
Για την ιστορία να πούμε πως ο νικητής κέρδισε Μια φωτογραφία του Προέδρου με ιδιόχειρη αφιέρωση.
Περισσότερα σε λίγο…
